فروش فایل3

فروشگاه فایل3

فروش فایل3

فروشگاه فایل3

نقش روحانیت در بروز انقلاب اسلامی

مرجع فایلهای امورزشی | نقش روحانیت در بروز انقلاب اسلامی

RSS feed.

  • مرجع فایلهای امورزشی | نقش روحانیت در بروز انقلاب اسلامی

    نقش روحانیت در بروز انقلاب اسلامی


    نقش روحانیت در بروز انقلاب اسلامی
    دسته: معارف اسلامی

    بازدید: 1 بار

    فرمت فایل: pdf

    حجم فایل: 103 کیلوبایت

    تعداد صفحات فایل: 21

    تشریح جوانب تاریخ انقلاب اسلامی همچنان لازم و ضروری است تا با شناخت آن از عوامل فاجعه آفرین و انحراف زا که عملا همه فداکاری ها و رشادت ها را بی نتیجه گذاشت درس بگیریم در این نوشتار به نقش روحانیت به عنوان مهمترین عامل در ساماندهی جامعه ایران در زمان انقلاب اسلامی می پردازیم روحانیت به مثابه یک طبقه موثر در انقلاب اسلامی به دلیل وابسته نبودن به هیئ

    قیمت فایل فقط 12,000 تومان


    خرید

    نقش روحانیت در بروز انقلاب اسلامی

    انقلاب اسلامی یکی از مهمترین رویدادهای تاریخی قرن بیستم است. اگر نهضت تنباکو جنبه‌ی ضد استعماری و انقلاب مشروطیت جنبه‌ی ضد استبدادی بارزی داشتند، انقلاب اسلامی جامع هر دو جنبه بود و «جمهوری اسلامی» حاصل چنین جمعی بود. گرچه اسلامی بودن از ویژگی‌های بارز دو نهضت قبلی بود، اما در انقلاب اسلامی مهمترین ویژگی‌ به شمار می‌آمد و همین ویژگی بود که آن را از انقلابهای دیگر قرن بیستم متمایز ساخت. چرا که انقلاب اسلامی و رهبری آن در طول انقلاب و نیز پس از پیروزی آن، ضمن طرد الگوی حاکمیت گذشته در ایران، بسیاری از نظریه‌های سیاسی را درباره‌ی جنبش‌های سیاسی و اجتماعی به چالش فرا خواند.

    پیروزی معجزه‌آسای انقلاب اسلامی، بدون رهبری پیامبرگونه امام خمینی، در شروع و استمرار انقلاب، امکان‌پذیر نبود. مشروعیت رهبری ایشان ازعوامل و عناصر چندی نشأت می‌گیرد که مرجعیت از مهمترین آنهاست. این مقاله بدون اینکه نقش سایر عوامل از جمله شخصیت فردی، شجاعت انقلابی، نفوذناپذیری و قاطعیت امام خمینی را نفی کند، در پی بررسی نقش مرجعیت در رهبری سیاسی ایشان است. این امر مستلزم بررسی مفهوم مرجعیت و جایگاه آن در کلام شیعه است که ابتدا مختصری به آن پرداخته شده است. سپس با بررسی کارکردهای مرجعیت، نقش این مقوله در قیام انقلابی امام خمینی و فراگیر شدن انقلاب و تبعیت مردم ایران از ایشان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.

    طرح مسئله

    هر جنبش سیاسی اجتماعی دارای چندین رکن است که شناخت و تفسیر آن جنبش بر پایه‌ی آن ارکان امکان‌پذیر می‌شود. انقلاب اسلامی ایران نیز حاصل تجمع و همکاری ارکانی چند است که بدون آنها امکان موفقیت آن بعید می‌نمود. بنابراین برای تبیین و شناخت دقیق انقلاب اسلامی بایستی ارکان تشکیل دهنده‌ی آن را به دقت مورد مطالعه قرار داد. یکی از این ارکان رهبری انقلاب است که از مهمترین عوامل شروع، تداوم، پیروزی و تثبیت انقلاب اسلامی بوده است. عوامل متعدد دیگری نیز در به وجود آمدن و پیروزی انقلاب نقش داشته‌اند، لیکن هدف عمده در این مقاله، بررسی رهبری سیاسی امام خمینی و نقش مرجعیت در آن می‌باشد.

     

    مبحث عمده در «رهبری سیاسی» بررسی دلایل پیروی مردم از «رهبر» است که در علم سیاست از آن به مسأله‌ی «مشروعیت» تعبیر می‌شود. به عبارت دیگر، دلایل پذیرش اوامر رهبر از سوی مردم و نیز شیوه‌های اعمال رهبری از سوی رهبر یکی از مهمترین مسائل علم سیاست است که نظامهای سیاسی مختلف را می‌توان بر اساس همین معیار قابل مقایسه و مطالعه دانست. در تعریف رهبری آمده است:

    رهبری به توانایی واداشتن دیگران به کارهایی که احتمالاً در غیر این صورت انجام نمی‌دادند، مربوط می‌شود؛ یعنی شکلی از قدرت است… . بنابراین رهبری ذاتاً رابطه‌ای بسیار نابرابر است. این رابطه ممکن است به دلایلی از شناسایی «طبیعی» گرفته تا فشار و حتی اجبار مورد پذیرش کسانی که تحت رهبری رهبر هستند، قرار گیرد و بدین‌ترتیب وادار می‌شوند تا در جهتی که رهبر اشاره می‌نماید، عمل کنند. بنابراین می‌توان رهبری سیاسی ملی را قدرتی تعریف کرد که یک فرد (یا در برخی موارد، دو نفر یا عده‌ای از افراد که مشترکاً عمل می‌کنند) برای هدایت اعضای جامعه سیاسی و برای اقدام در جهتی خاص به کار می‌برد.[1]

    بر اساس این تعریف رهبر به کسی گفته می‌شود که مردم بنا به دلایلی از او پیروی می‌کنند و هرگاه در نظام سیاسی از این واژه استفاده شود، به معنای آن است که چنین شخصی رهبری سیاسی ملی را بر عهده خواهد گرفت. به عبارت دیگر، از دیدگاه بلاندل رهبر فقط به کسی اطلاق نمی‌شود که خارج از نظام سیاسی قرار دارد، بلکه به کسی هم که در رأس یک نظام سیاسی قرار گرفته و از مشروعیت برخوردار است، رهبر اطلاق می‌گردد. این بدان معناست که نویسنده میان رهبران جنبش انقلابی و رهبران حکومتهای سیاسی فرقی قایل نمی‌شود و هر دو سنخ را در یک تعریف می‌گنجاند. البته از دیدگاه او رهبران همواره دارای منصب نیستند. و «صاحب منصبان» لزوماً نقش رهبری ندارند؛ بلکه برخی از صاحبان مناصب در عمل نفوذ اندکی بر سیر حوادث دارند، در حالی که رهبر که ممکن است صاحب منصبی هم نباشد کسی است که روند حوادث زیر نفوذ و اراده اوست.


    [1] ژان بلاندل. (1378). حکومت مقایسه‌ای. ترجمه‌ی علی مرشدی زاد تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی. 396-395.

    قیمت فایل فقط 12,000 تومان


    خرید

    برچسب ها : نقش روحانیت در بروز انقلاب اسلامی , نقش روحانیت در بروز انقلاب اسلامی , The role of the clergy in the rise of the Islamic revolution , نیروهای اجتماعی , انقلاب , روحانیت , طبقات , مذهب

 برای توضیحات بیشتر و دانلود کلیک کنید

 

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.